Door Guido Jansen
Geen pc analyse en Guido wint van zijn angst
Dit seizoen speelt ds1 met 9 spelers. In ronde 1 moest er zelfs iemand uit vallen. Toch trad ons eerste afgelopen zaterdag met 3 invallers aan. De meest fanatiekelingen onder de spelers van DS1 speelden of fietsten in Calvia (Mallorca). Hoewel schaken? Onze ex rating topper heeft helemaal geen enkele partij gespeeld op dit schaaktoernooi. Hij prefereerde het fietsen. Ja, ik geloof niet dat hij dit jaar het Walhoofd gaat winnen. Ook de andere deelnemers zaten langer aan het bier dan achter het schaakbord. Af en toe kwam speelde iemand op een live bord, maar schaaktechnisch zag het er allemaal niet goed of leuk uit. De enige prijs voor DS werd dan ook opgehaald door onze verse clubkampioen, maar juist hij is geen helaas geen vaste speler voor DS1

Zelf speelden wij in Dordrecht, dat is toch bijna net zo leuk als in Spanje. Hoewel er wel iets minder alcohol gedronken mocht worden

Ook de omgeving nodigde iets minder uit voor fietstochten, of wandeltochten, of kleine wandeling, of uberhaubt naar buiten. Het was daar geen gezellige buurt. De locatie waarin we speelden (een ex lagere school) maakte wel weer veel goed. Het was een sociale ontmoetingsplek, atelier en spelletjeslokaal. Veel wc’s en een buitenschaakbord. Ik kan me de speelzaal nog herinneren van “vroeger” nog in de tijd dat Job met ons meespeelde. In deze zelfde zaal speelde ik toen heel lang een remise eindspel tegen de plaatselijke topper Mark Timmermans. Uiteindelijk verloor ik een pionneneindspel waarin het lang 0.0 stond. Ja, dat blijft mij wel bij. Het seizoen daarop mochten we weer tegen Dordrecht. Ik wilde eigenlijk niet weer tegen Timmermans spelen en vroeg de teamleider of ik niet op bord 3 mocht, dat werd natuurlijk toegestaan. U kunt wel raden tegen wie ik mocht spelen (en natuurlijk weer verloor).
Hoe dan ook, met Peter, Niels en mijzelf was het eerste team op papier sterker dan dat het in de eerste ronde aantrad. En dat bleek ook wel. Natuurlijk hadden we moeten winnen. Maar ja, 3x dezelfde stelling zit in een klein hoekje. 4-4 op papier niet slecht, maar wel jammer. We hadden echt wel kans op meer.
Omdat ik de laatste tijd helaas heel weinig speel, had ik besloten om mijn energie maar eens volledig op mijn eigen partij te richten. Normaal gesproken loop ik heel voor rond en kijk en volg ik alle partijen. Maar toen de teamleider mij na 2 uur spelen of hij remise aan kon nemen, had ik echt geen idee hoe het stond. Ik voelde me zelf alleen wel happy met mijn eigen stelling. Maar ik dacht dat ik juist daar geen oordeel over mocht geven?! Rob keek toen zelf maar en besloot tot verder spelen in de meest saaie stelling en partij van de dag. Waarom eigenlijk een caro kann als je op bord 8 speelt, er bestaan toch ook wel andere openingen met iets meer spel en spanning?

Over mijn eigen partij valt genoeg te zeggen. Maar om mijn keuze voor 8. g 4 neem ik jullie graag mee naar het vorige diagram. In deze stelling had ik zwart en was ik aan zet. Ik zag een hele leuke en spannende voortzetting. Maar ik nam niet genoeg tijd, of spendeerde niet genoeg energie om het uit te rekenen en kreeg het uiteindelijk het lid (remise) op mijn neus. Ik had in de diagramstelling natuurlijk 8. .. 0-0! moeten spelen. Met als pointe 9. Pxc6 bxc6 10. Lxc6 Pb4! 11. Lxa8 Pd3+ 12. Kf1 La6! Met heel groot en waarschijnlijk wel winnend voordeel. Ik was lui, slordig en vooral erg bang. Bang voor een misrekening, bang om materiaal kwijt te raken, bang voor een mogelijke nederlaag, bang voor alles. En hoewel ik de variant wel bijna had gezien (ik heb La6 gemist) had ik dit dus niet gespeeld, terwijl mijn schaakgevoel zei dat ik het wel goed was. Bah. (Interne dubbelschaak, ronde 2, Van de Elzen – Jansen)
En dan nu naar de meest opzienbarende zet van de dag. In deze stelling

Hoewel het vorige diagram al uit een partij van al weer bijna een maand geleden was, had ik er psychisch nog steeds wel last van. Schaken is toch een hobby? Waarom dan niet kiezen voor de leukste en meest spannende voortzetting? Wat is er van mij geworden? Het is maar goed dat ik bijna gestopt ben met schaken, zo is het natuurlijk niet leuk. Achteruitschaak. Banging, nietszetten doen. Misschien vroeg remise aanbieden? Bah. Dat was nog steeds mijn gemoedstoestand bij het ingaan van deze stelling. Dit was dan ook mijn eerste partij van mij na het vorige bangige moment. Ik had er geen zin meer in.
Dat en dat alleen verklaart denk ik mijn keuze voor de zet 8. g 2-g4?! Hier. Volgens de pc zeker niet de beste zet. Maar ik ben geen pc, ik hou niet van pc’s. Ik hou niet van de allenlange analyses om te bewijzen dat iemand wel of niet beter staat of stond. Zonder pc’s kon ik vroeger af en toe denken dat ik een goede partij had gespeeld. Ook dat plezier is mij ontnomen door de pc’s. Altijd ergens wel een onnauwkeurigheid, hoe bangig en achteruitschaakig ik ook heb gespeeld. Door de komst van de pc’s lijkt het wel of ik alleen maar banger ben gaan schaken. Kan natuurlijk ook de leeftijd zijn, bang om te vallen, bang voor verandering, bang om te verliezen. Niet voor niets stemmen veel van mijn leeftijdsgenoten voor (extreem) rechts. Bang voor andere kleuren, andere meningen, ander geslacht, bang voor het woord gender, bang voor open grenzen, bang voor inbraak. Bang. Misschien komt dat allemaal wel door de pc. Iedereen kan tegenwoordig alles zien en overal bang voor worden. Bang, bah.
Ik was psychisch dus inmiddels wel klaar met het bang zijn. En zoals jullie wel zullen snappen heb ik mijn partij natuurlijk ook niet door de pc laten beoordelen. Ik vond het een geweldige partij. Foutloos, uit 1 stuk. Wat de pc van mijn stellingsoordeel na Txg4 vindt interesseert mij helemaal niets.

Deze stelling beoordeelde ik als heel erg kansrijk voor wit. Alle stukken gaan naar de zwarte koning. Dat gaan erg weinig schakers houden, dacht ik. Het hele concept van het pion en kwaliteitsoffer had mij aardig wat tijd gekost. Het kost veel tijd en moed om oude denkbeelden te weerstaan. Veel varianten had ik niet uitgerekend. Df3 ipv g4 was een alternatief, maar te langzaam, te bang. Gelukkig was er voor Txg4 geen alternatief. Eigenlijk speelde de partij vanaf hier volledig vanzelf. Zoals Donner vroeger al zei, je hoeft niet veel varianten te bekijken, als je wint zie je alleen maar de winnende variant (vrije vertaling, ik kan dit vast wel opzoeken, maar dan heb ik toch weer die pc nodig ..). Alles ging zoals gepland. Lang rokeren, Paard erbij, Loper aan de kant, P er nog meer bij. Zwart deed ondertussen niet zo veel. Bleef een beetje in de touwen hangen.

Ook dit is natuurlijk iets wat de pc’s missen. De schoonheid van het schaken. Die stomme pc’s laten wit vast Dh6 doen (ik ken ze een beetje), maar een beetje mens kan het toch niet laten om ook de zwarte Dame nog te vangen? Is het geen plaatje? Zowel de zwarte Koning als zijn Dame zijn gevangen. Heerlijk, dank dat ik weer eens in mocht vallen. Smaakt natuurlijk naar meer. Maar smaakt vooral goed omdat ik eindelijk weer eens de angst heb overwonnen.
Een rondje langs de borden met commentaar van de spelers zelf. Bord 1, Wil:

Bord 2, Peter

Zwart speelde nog ..,La6. Wit speelde Ted2 (had Pd3 niet eens gezien maar daarop komt Lb5!)

Hoewel zwart een stuk voor staat, is de zwarte loper opgesloten. Ik had eerst a5 gepland maar zag een simpelere oplossing? Wie ziet hem ook? Hij gaf daarna ook meteen op.
Bord 5, Ramon



Bord 6, Niels


Bord 7, Michel


Bang was Wil niet zo, maar het niveau verschil was wel groot. Peter leek in de opening weggespeeld te worden. Maar op de 1 of andere manier bleef hij staan. Ik verwacht dat de pc hier wel een winstweg voor wit heeft kunnen vinden, maar ook bij deze partij ben ik eigenlijk niet zo geinteresseerd in de “mening” van het ding. Peter bleef staan. Zijn Da6 was een heerlijke zet. Wit ging te ver en verloor een stuk. Goed bezig, Peter.
Met de overwinningen van Peter en mijzelf hadden we plotseling 2 punten op de eerste 3 borden. Ongekend. Daar halen de tegenstanders meestal de meeste punten vandaan. En dan maar hopen dat de andere 5 borden stand houden. In dit geval was het precies andersom. Kunnen de vaste team1 spelers het mooie resultaat van de invallers uitbouwen, verdedigen of gaan ze een negatief resultaat halen op de 5 borden waar we een rating overwicht hadden?
Helaas, helaas. Alleen nieuwe speler Ramon deed wat er van hem verwacht werd. Vreemde opening. Maar geen nood, ook in het eindspel kan een partij gewonnen worden. Prima partij. Zo ook het oog weinig weggeven. Als voormalige coach van Ramon kan ik niet anders dan trots zijn. Trots was ik niet op Matthijs en Rob. Als je een ratingoverwicht heb, waarom probeer je dan met zwart zo hard en snel mogelijk een remise stelling te bereiken? Zijn jullie al net zo oud en bang als ik? Rob op bord 8 (..) kon de remise nog wel binnen halen, Matthijs kreeg een winnende aanval over zich heen. Nummer 2 van het afgelopen seizoen is met zijn stukken volgens mij niet een keer over de middenlijn geweest. Geen leuke partij.
Invaller Niels is nooit bang. Hij lijkt ook wel nooit ouder te worden. Goede en mooie eigenschappen. Waar het mis ging is het onduidelijk. Uiteindelijk ging en gaat Niels vaak wel ten onder aan de tijdnood. Hij denkt heel lang en goed, en dat is allemaal prima. Maar ja, dan hoort dit er natuurlijk ook bij.
Nog alles kon goed komen als Michel zijn stelling maar ging winnen. Na de opening had hij al groot voordeel (hij analyseert blijkbaar wel met een pc, na 15 zetten stond hij blijkbaar op +3, wat dat ook mag betekenen ..). Voordeel werd daarna wat minder. Michel koos een verkeerde afwikkeling (wie kiest er nu voor om naar een dame eindspel af te wikkelen?), bleef gewonnen staan (mat in 23 ..). Tegenstander claimde ten onrechte 3x dezelfde stelling. Genoeg tijd dus om de gewonnen stelling uit te tikken. Helaas.
Ik vond het een leuke dag en ben altijd beschikbaar voor een volgende keer.

Laat een reactie achter