Door Arjen Schuurmans
De avond voor onze wedstrijd tegen Charlois Europoort op 3 oktober zat ik in Natlab in Eindhoven naar Digger te kijken. In die film breekt na een ramp bij Groenland een enorme ijsmassa los. Het gevaarte krijgt de naam Judy, drijft richting Nederland en vernietigt uiteindelijk Rotterdam.
Daar kon ik natuurlijk moeilijk géén voorteken in zien. Een dag later zouden wij immers tegen Charlois Europoort uit Rotterdam spelen. Misschien kon Dubbelschaak, net als Judy, Rotterdam vernietigen.
De ratings temperden dat optimisme wel enigszins. Charlois Europoort was op papier duidelijk de sterkere ploeg. Bovendien hoefde Judy ditmaal niet eens naar Rotterdam toe: Rotterdam kwam zelf naar Boxtel, en het zag er eerder naar uit dat zij een flinke hamer hadden meegenomen om onze ijsmassa tot kleine klontjes te verpulveren.
Bordverslagen
Bord 1
Brent trof op bord 1 meteen de veruit sterkste speler van Charlois Europoort, een FIDE-meester. Toch hield hij zijn hoofd lange tijd koel in een complexe partij en leek hij goed mee te kunnen. Na zo’n twintig zetten ontdekte hij echter dat de voortzetting die hij al een tijd in gedachten had niet werkte. Zelfs onze normaal zo ijskoude kikker raakte in opkomende tijdnood even van slag, terwijl er nog een goed alternatief voorhanden was. Vanaf dat moment ging het bergafwaarts; de analyse achteraf bevestigde dat zijn tegenstander meer had gezien en terecht won.
Bord 2
Op bord 2 zat ik zelf, dankzij een tactische opstelling van teamleider Rob: normaal speel ik op bord 8. Mijn tegenstander was een invaller die geen deel uitmaakt van het vaste team van Charlois. In de opening speelde ik niet goed, maar gelukkig wist mijn tegenstander de kansen die dat bood niet te benutten. Daarna kreeg ik juist een uitstekende stelling met enige winstkansen. In de diagramstelling begon ik met 32.g5?! echter langzaam de grip te verliezen; in de zetten daarna gleed mijn voordeel steeds verder weg, tot uiteindelijk een gelijke stelling en remise overbleven.
Bord 3
Martien gebruikte in de opening veel tijd, waar zijn tegenstander zichtbaar op begon te spelen. Dit bevalt Martien normaal gesproken wel, en ook nu keek hij een paar keer naar …Txd4, maar zolang het ijs nog dun was, waagde hij zich er niet op.
Juist op het moment de combinatie wél kon en het ijs dik genoeg was, liet hij …Txd4 achterwege en miste daarmee de kans om eenvoudig een pion te winnen.
Daarna herpakte hij zich en speelde hij een hele tijd sterk, waardoor opnieuw een goede stelling ontstond.
Hier lag met …Dc7, gevolgd door …Pc6, nog stevig ijs onder de voeten. Martien koos echter een ander plan en vanaf dat moment begon de stelling weg te glijden. Wit kon uiteindelijk dameruil op b4 forceren en kreeg winnende b- en c-pionnen. Toen Martien vervolgens ook nog een stuk cadeau deed, was het snel voorbij.
Bord 4
Bord 4 bood vooral ijzige saaiheid. Volgens Norbert was remise hier eigenlijk de enig mogelijke uitslag.
Bord 5
Na een Oud-Indische verdediging met 3…Lg4 kwam John in het middenspel iets minder te staan. Wit speelde het echter vrij tam en rond de twintigste zet ontstond er via de h-lijn wat tegenspel.
In deze stelling had zwart zojuist …Db6 gespeeld, met een echte Dubbelschaak-dreiging. Na 27.Kg3 Dc7 28.Kf2 Db6 werd de vrede getekend. Al met al weinig spectaculair, maar wel een belangrijk half punt.
Bord 6
Na de opening had Matthijs met wit een klein voordeel. Hij liet onderweg een sterkere voortzetting liggen, maar wist zijn voordeel later toch weer uit te bouwen. Na 29.Txc1 ontstond onderstaande stelling.
Hier ging zwart met 29…Lf6? definitief door het ijs. Na 30.e5 Le7 31.Tc7 Td7 32.Dc6 Txc7?? 33.Dxe8 was het voorbij en gaf zwart op.
Bord 7
Wil kreeg een Maroczy-opstelling tegen, waarin wit zoals gebruikelijk wat meer ruimte had. Na veel gemanoeuvreer ruilde hij zijn witveldige loper tegen een paard op d5, maar daarmee werd juist de witte loper erg sterk en kwam hij steeds krapper te staan.
Hier dreigt het plan b4 gevolgd door b5, waarna b6 verloren gaat, en Wil balanceerde duidelijk op dun ijs. Toch vond hij nog een redding en sleepte hij na bijna vijf uur spelen de remise binnen.
Bord 8
In onderstaande stelling had Rob met 22.Lg5! een fraaie ijssculptuur op het bord kunnen zetten: er dreigt damewinst met het paard. Hij zag het niet, al vindt de engine zelfs 22.c5! nog sterker — “een zet waar een normaal mens niet op komt”. Rare jongens, die engines.
Gelukkig bleef de gemiste kans zonder gevolgen. Zijn tegenstander had geen beste dag en blunderde even later in een toch al mindere stelling, waarna Rob het punt alsnog binnenhaalde.
Slot De laatste twee partijen, op bord 2 en 7, waren vrijwel tegelijk afgelopen. Daarmee stond de 4–4 vast. De Rotterdamse hamer had onze ijsmassa niet klein gekregen: Dubbelschaak ’97 bleef overeind.
Laat een reactie achter