Foutenfestival!

Door Wil van Lankveld

De middag begon goed. Het was fijn om onze gastvrouw Colette, die een moeilijke tijd doormaakt, weer even te zien. We duimen voor haar.

En het was erg leuk om een aantal oude bekenden van HMC te zien, die tegen ons tweede team speelden. Een groot aantal van onze leden, vooral uit team 1, hebben daar in het verleden ook gespeeld. Voor sommigen van ons is dat wel ongeveer 30 jaar terug! Maar het was gezellig weer even met Henk, Cees, Eric en Dick en met collega Joris bij te praten.

Dan naar onze wedstrijd tegen Zuid Limburg 3. Die was niet heel goed maar wel heel spannend.

Mijn eigen partij stelde weinig voor. Mijn tegenstander kwam door omstandigheden 50 minuten te laat. Toch een beetje vervelend om dan nog te moeten beginnen maar dat deed ik wel vol goede moed. Ik speelde een voor mezelf nieuw openingsvariantje, altijd leuk. Maar mijn tegenstander kende het veel beter en na 5 zetten was ik al op onbekend terrein. Op zet 7 deed ik al een slechte zet waarna mijn goede loper, normaal het pluspunt in deze variant, geruild werd. Toen had ik al geen enkel voordeel meer. Mijn tegenstander bleef erg snel spelen dus ik voelde me niet erg op mijn gemak in de stelling. Daarom bood ik een aantal zetten later maar remise aan en gezien mijn tijdsvoorsprong nam hij het aan. Slappe hap maar geen onbelangrijk halfje.

Ook Matthijs was redelijk snel klaar. Heel begrijpelijk aangezien hij een paar dagen eerder nog een dubbele operatie aan een oog had ondergaan. Maar toch meedoen, dat is de teamspirit die we graag zien! Dit zegt hij zelf over zijn partij:

Ramon verloor helaas. Hij geeft aan: “Ik kreeg er gisteren redelijk hard van langs in een eenzijdige partij (dat blijkt wel uit de diagramstelling)  tegen een tegenstander die misschien op papier niet supersterk is maar de stelling wel heel goed bleek te kennen, veel a tempo speelde en eigenlijk ook gewoon niet veel verkeerd deed (ook volgens Stockfish 17.1).

Het zwarte paard is van b8, via a6, c5 uiteindelijk op het veld h6 beland, waar het een roemloze dood sterft. Nou ja, de stukken mochten van mij hier wel terug in de doos, want het was al zettenlang kommer en kwel”.

Heel goed gespeeld door de witspeler, dat zeker.

Rob had een leuke partij.

Zijn commentaar: “Het is een tikje bizar. Zaterdagochtend nog even het Spaanse boek erbij gepakt om even het gevoel te krijgen. Uiteindelijk achterin bladerend bij de obscure varianten toch nog maar ff naar Schliemann gekeken, je weet maar nooit. Een potje van lady Lahno, die ken ik nog van een WaZ optreden, jaren geleden. Zij heeft 2 hele sterke punten (…).

En ja hoor, zaterdagmiddag komt het op het bord. Voor het eerst besloot ik de hoofdvariant te spelen, 4.Pc3 ipv 4.d3.

Deze stelling is een cruciaal moment. Ik heb eerder verzuimd om 10.Lxc6 te spelen, dat is wel de bedoeling, maar afijn we moeten door.

Ik zat hier te dubben over 17.Pxf8, 17.Lxh7 + 18.Pxf8 en 17.Pxg7 (die laatste werd het). Het best is gewoon een kwaliteit winnen met 17.Pxf8 Lxf5 18.g4! Lxf8 19.gxf5 en wit is dan beter. Maar zwart heeft ook nog 18…Pxf3+ 19.Dxf3 Le4 20.Dg3 Dxf8 en dat is maar een piepklein plusje ondanks kwaliteit. Want zwarts centrum plus loperkanon is voldoende compensatie voor actief spel.

Afijn mijn tegenstander had vele zetten later een, mijns inziens, gewonnen toreneindspel maar zag het niet echt en bood remise aan. Een cadeau, het zit mij een beetje mee deze keer. Misschien een beloning voor gedurfd spel?!”.‎

Zeker en vast!

Martien speelde zoals meestal gebruikelijk een zeer creatieve partij. Na Dxb2, Tb1, Dxc3, Txb7, e5, Lb5, Ld7, Txd7!, Pxd7, Lxc6 en als laatste zet e5xLf4 stond het zo:

Met een prima stelling voor zwart dacht hij.  “Ik kwam er nu pas achter dat het van geen kanten klopte en ik heb eigenlijk een zeer slechte pot gespeeld. Ten eerste sta ik hier na Lxa8, geen kwal achter, maar een heel stuk! En die loper blijft ook helemaal niet gevangen. Nu haalde wit uit met Lxd7? Tegelijkertijd “shit” roepend want hij zou toch een toren winnen??  Maar de zwarte stelling was zelfs zo slecht dat wit nog steeds goed stond. Er volgde na het stukkenruil Da4+, Kd8. Daar had wit moeten doorpakken met Dc6 en de dreigingen tegen mijn koning en onderontwikkelde stelling maken het allemaal zeer dubieus. Wit speelde echter nog 2 slappe zetten en toen was de partij volledig gekanteld en kon ik zonder problemen naar de winst navigeren.

Een vol punt cadeau gekregen kan ik wel zeggen. Volgende keer ietsje minder opportunistisch spelen wellicht…”

Bizar en een enorme meevaller voor ons.

Michel had het ook niet makkelijk. Door de psychologische oorlogsvoering van zijn tegenstander. Die zat tijdens de partij namelijk smakelijk smakkend een hele bak bosbessen weg te werken. Dat miste zijn uitwerking op het bord niet. Michel aan het woord: “Mijn partij (Grünfeld) bleef lange tijd in evenwicht, maar op zet 20 overzag ik een geintje, wat me een kwaliteit kostte, zonder enig tegenspel. Ik had daar kunnen opgeven, maar dat doe ik niet graag. Dus maar even kijken of er nog wat te rommelen viel. En dat pakte goed uit, want een paar zetten later ging ook zwart de fout in, waardoor ik mijn kwaliteit terugwon. Toen stond ik voor mijn gevoel plotseling zelfs iets beter, omdat de zwarte toren een beetje buitenspel stond. Maar dat viel toch tegen en kort daarop werd remise overeengekomen”.

Fijn dat Peter inviel voor Guido, die met een groep Dubbelschakers een toernooi speelt op Mallorca. Ook hij had het lastig. Zijn tegenstander speelde goed en kreeg na een kwaliteitsoffer een sterk, ver opgerukt pionnencentrum. Peter had niet veel ruimte voor zijn stukken maar hij wist zich toch heel taai te verdedigen.

In deze stelling miste wit de winst met Lxf7.

“En deze stelling verpruts ik dus nog met zwart”, aldus Peter. Maar zo makkelijk remise te houden lijkt me dit nou ook weer niet.

In de teamapp verontschuldigde Peter zich voor zijn nederlaag maar dat is nergens voor nodig. “Together we win some and lose some”.

Brent speelde aan onze kant de beste partij van de dag.

“Over mijn partij: mijn tegenstander liet zijn voorzichtige speelstijl in deze stelling helemaal varen, nadat ik ietwat onnauwkeurig Dc7 heb gespeeld en daardoor pion g6 wat aan zijn lot overlaat. Er volgde 14. Ph4 Kh7 15.g4

In deze stelling kon ik met 21…b5 een rustige, iets betere stelling krijgen. Maar ik zag allemaal leuke andere varianten en koos daardoor voor 21…fxe4 22.fxe4 Pf6 23.e5 Pxg4+. Dat paard raak ik na 24. Kg3 kwijt, maar ik heb er wel een hoop pionnen voor teruggekregen. En de witte koning staat een beetje raar.

Mijn tegenstander begon daarna wat minder te spelen waardoor ik snel druk kon gaan zetten. In deze stelling haal ik beslissend voordeel met 36… e4! Wit mag deze pion met paard noch loper slaan en vervolgens komen al mijn stukken prachtig tot activiteit”.

Uiteindelijk wist Brent dus een verdiend punt binnen te slepen. En ook een matchpunt voor ons te redden!

Een mooi foutenfestival (in 5 partijen) deze middag met de partij van Martien als eenzaam hoogtepunt! Met een punt kwamen wij heel goed weg.