Door Gilion Berkelmans
Op zaterdag 5 april was het voor Dubbelschaak -2 een ouderwetse Decision-Day. Gezien het succes van een niet nader te noemen clubje met werkvoetbal uit 020 kozen ook wij ervoor het K-woord nog niet te noemen. Maar het gonsde al rond, steeds hardnekkiger…
En dat met 3 uitvallers. De Tachtigers Hans #, Tom en (naar boven afgerond…) Ebe hadden andere verplichtingen. Ebe was op vakantie in Zwitserland en Hans # en Tom vierden een feestje in, jawel, Rembrandt! Een gemeenschappelijke vriendin werd 80. Alle drie voelden ze zich wat bezwaard dat ze de laatste ronde verstek lieten gaan met ieder een fantastische score van 5 uit 6. Voor Tom was Michel de vaste invaller en Hans # gaf zoonlief Nielsje # opdracht op te dagen. Ebe regelde Hans Bakx als invaller. Een geweldig scoutingsapparaat!
De teamleider van Maastricht 3 meldde al ruim op tijd dat een speler verhinderd was en de animo om op een zonnige dag als invaller vanuit Maastricht naar de koploper te reizen was niet groot. Een dag voor de wedstrijd belde hij om te vertellen dat ze met 7 spelers zouden komen. Tweede Hans had alsnog een vrije middag. Hij pakte het sportief op en kwam als supporter, ook om te checken of er wel genoeg paarden aan de rand werden gezet.
We begonnen dus al met een 1-0 voorsprong, maar na een paar uur was er nog geen andere wedstrijd beslist en kreeg ik het toch wat benauwd. Wat als het mis ging? Met 4-4 waren we K…., maar er konden zomaar teveel dubbeltjes de verkeerde kant op vallen. Eerder speelden we 4-4 tegen Kempen Combinatie 3 en wonnen we zeer nipt van Blerick 3.
Maar toen stroomden de punten binnen. Eerst Haley en Roy. Mijn tegenstander koos niet voor remise-varianten, waarop ik (onterecht) gewonnen kwam te staan. Hij wilde dat graag bewezen zien, terwijl Peter kwam melden dat hij het beslissende KAMPIOENSPUNT gescoord had. Hij kon mijn gedachten wel raden: “Dat had je zeker ook wel willen scoren?”. Klopt. Maar met Peters geweldige resultaat (5,5 uit 6 aan het eerste bord en 1 uit 1 in het eerste team winnaar van het Walhoofd) was het zeer terecht dat Peter deze eer te beurt viel. Nadat Niels # het 6e punt kwam melden en Geert helaas verloor (“een gepende pion is geen goede verdediger”), was alleen Michel nog bezig. Hij had weer een fantasierijke partij.
Michel had zwart en speelde Tg4, dat natuurlijk won. Maar er was ook mat in 4 mogelijk, volgens “het beest”. (Oplossing: 1. … Dd2+ 2. Dd3 Tg4+, 3. Kc5 Da5+ 4. Db5 Tc4 #.)
Nu het Tweede weer terug is in de 5e Klasse is het tijd voor een terugblik.
Samenstelling van de teams.
Doordat het eerste nieuwe aanwinsten kreeg uit Zuid-Holland, Mexico en Berlicum speelde de vraag hoe het eerste er in 2024/2025 uit zou gaan zien. Het gat tussen de 3e Klasse en de 6e Klasse is qua niveau wel erg groot. Voor sommigen uit het eerste te groot om daar met plezier aan mee te doen.
Doordat de reisafstanden bij het eerste Peter tegen staan en Gilion geen probleem heeft om een niveautje (of twee niveautjes) lager te spelen waren er 2 vrijwilligers en kon met 9 vaste spelers voor het eerste iedereen zijn stoeltje behouden. Voordeel is dat er vrijwel nooit een invaller nodig is.
Het tweede had dit seizoen 8 vaste spelers en een groepje mogelijke invallers.
Noblesse oblige.
Het was voor iedereen wel een verrassing dat Peter in het tweede mee ging doen. Bij zijn eerste appje in de appgroep werd door sommigen gedacht aan een misverstand. Hiermee was de vraag wie aan het eerste bord speelt bij voorbaat beantwoord, evenals de te verwachten uitslag.
De Tachtigers.
De keiharde kern van het tweede team wordt gevormd door Hans #, Tom en Ebe. Ze zijn er altijd en als ze er niet bij kunnen zijn maakt ze dit bijna letterlijk ziek en zorgen ze zelf voor een vervanger. Bovendien is de score met voor allemaal 5 uit 6 prettig voorspelbaar!
De Haley-paradox.
Met een score van 1 uit 3 had Haley een matige start. Volgens haar was de reden juist de zwakke tegenstand, waarop haar spelpeil zich aanpaste. In negatieve zin. De oplossing: naar een hoger bord. Met vervolgens een score van 3,5 uit 4 bewees ze het bestaan van de Haley-paradox: hoe sterker de tegenstander, hoe hoger de eigen score.
De familiemensen.
Roy en Michel hebben allebei goed gescoord. Hun partijen zijn vaak heel levenslustig en sprankelend. Een overeenkomst is verder dat ze soms familieverplichtingen hebben. Dit seizoen gelukkig geen probleem.
Geert & Gilion.
Deze 60-ers hadden met respectievelijk 3,5 uit 6 en 4 uit 7 een matig seizoen. Ieder 2 nederlagen en daarmee was het voor de teamleider soms lastig inschatten wat de bijdrage die ronde zou zijn. Allebei maar goed oefenen…
De invallers. Hartelijk dank aan onze invallers Winston, Niels #, Tim, Hans B. Dankzij hen waren we steeds compleet, wat motiverend is voor het team.
De wedstrijden van seizoen 24/25.
De eerste wedstrijd speelden we uit tegen Zuid-Limburg 6. Peter was er om 2 redenen niet bij: de verre reis én hij viel in voor één van de toernooispelers van team 1.
Na nederlagen van Gilion en Winston leek het seizoen hier al te stranden, maar vooral Haley won onverwacht door het matige eindspel van zijn tegenstander. Matig eindspel zagen we in deze klasse nogal vaak. Een cruciale teamwinst.
Tegen Kempen Combinatie 3 hadden we met Tim een sterke invaller voor Roy. Helaas ging het niet alleen bij hem mis en kwamen we met 4-3 achter. Peter was nog bezig aan bord 1 met een verloren stelling. Gelukkig voor ons was de spanning voor zijn tegenstander waarschijnlijk te groot en pakte Peter toch een bord- en daarmee een matchpunt.
De derde ronde tegen Blerick 3 kwamen we met 4-3 voor, maar stond Geert lastig. Gelukkig moest zijn tegenstander een trein halen en bood hij remise aan!
Met 5 uit 6 en een bescheiden aantal bordpunten stonden we derde en mochten we tegen koploper Gardé 2. Erop of eronder! Die dag zat vrijwel alles mee en won bijna iedereen. Bijna: alleen Peter kwam niet verder dan een saaie remise. Achteraf gezien bleek Gardé 2 behoorlijk verzwakt. Sindsdien hadden we de smaak te pakken en werden alle wedstrijden zonder problemen gewonnen.
We zijn gepromoveerd. Niet zoals Max vroeg naar de 6e klasse N 😉, maar naar de 5e klasse.
Helaas overleed Rien de Wit van HMC dit jaar. Hij schreef (in ieder geval “in mijn tijd”) jaarlijks een verhaal over “het gat van HMC”: de te grote verschillen in niveau tussen de teams. Wat is daarover te vertellen bij Dubbelschaak ’97? Het verschil tussen het 1e en het 2e is nu een klasse kleiner. Zeker aan de hoogste borden is het voor een staartspeler uit het eerste niet meer vanzelfsprekend dat je in de 5e klasse een punt scoort. Als er komend seizoen weer enkele sterke spelers bijkomen is het de vraag of we alles op alles moeten zetten om naar de 4e klasse te promoveren of dat we gewoon rouleren met handhaving in de 5e klasse als ons doel.
Het was een mooi jaar, waarin we de favorietenrol waar maakten. Op naar seizoen 25/26!
Gilion.
Laat een reactie achter