Door Gilion Berkelmans
Sinterklaas is amper het land uit of de Kerst is al volop begonnen. Verder is het al de hele maand Black Friday. We zitten in de feestmaand, de periode van het cadeautjes geven. Veel hectiek en geregel. Gelukkig is er een rustpunt: de externe competitie. Deze keer is de opstelling ruim van tevoren bekendgemaakt. Clubkampioen Tim speelt in het eerste, Nielsje # is naar eigen zeggen “brakjes” na een feestje. De invallers Michel en Roy zijn daarom opgesteld.
We spelen om 1 uur tegen Litho Knights, “an ASML-employees only” vereniging. In onze klasse spelen ze met maximaal 4 spelers met een 1900+ rating, de overige spelers zitten nog ruim onder de 1800 elo-punten.
Iedereen is mooi op tijd binnen en onze Voorzitter begint aan zijn welkomstwoordje. Alleen Michel is er nog niet. Waarom komt hij toch altijd op het laatste moment binnen? Om 13.04 uur maar eens een appje sturen. Een minuut later even bellen. Als teamlijder van het tweede weet ik inmiddels dat je pas je mobieltje uit moet zetten als alle spelers aan tafel zitten. Michel neemt op. Hij is nog thuis en reageert verbaast op mijn vraag of hij er bijna is. “Ik ben invaller!”. Lees je je appjes van het tweede team dan niet? Blijkbaar was hij in gedachten al druk met het organiseren van het Oliebollentoernooi (wat we zeer waarderen!), maar hij komt eraan. En inderdaad, in ongeveer 20 minuten is hij van Esch naar Boxtel gespoed.
Mijn voorspelling was dat we aan de eerste 4 borden 2-2 zouden spelen en aan de laatste 4 borden 3-1. Maar na een eerste blik op de borden ziet het er goed uit! Het lijkt erop dat we aan de eerste 4 borden wel 3,5 punten kunnen halen. Ik weet dat er 2 spelers van Litho Knight / ASML zijn met een rating van 1900+ waar Peter en John tegen spelen. Maar Peter staat niet slechter en John heeft een heel goede stelling.
Op de andere borden kan het nog alle kanten op, maar dat komt wel goed. Tot ik zie dat Roy een stuk achter staat. Even later slaakt zijn tegenstander verschrikte uitroepen en heeft hij volgens mij een toren en daarmee dus de partij weggegeven. Het is immers de maand van de cadeautjes… Twee jaar geleden was Roy niet aanwezig toen het tweede 4-4 speelde en Litho Knights promoveerde. Dus hij was extra gebrand op een overwinning. “Sinterklaas was nog maar net het land uit, maar mijn tegenstander en ik waren nog volop surprises aan het uitdelen.”
Daarna ben ik klaar. Mijn tegenstander speelt niet slecht, maar overziet dat zijn dame op b6 en toren op d8 staan. Met loper a5 levert dat een kwaliteit op. De paarden worden naar mijn koning gedirigeerd, maar dan overziet hij een pionvorkje. Nog even nauwkeurig verdedigen en het punt is binnen.
Michel staat inmiddels goed, Tom zeer verdacht en Hans # vraagt of hij remise aan mag bieden. Dit is zijn verslag: “Ik kwam in een overbekende stelling van de Caro-Kann. Na afruil vanwat lichte stukken hield ik wel de goede loper over. Maar hoe ik er door moest komen was onduidelijk. Na overleg met onze teamleider bood ik remise aan wat verantwoord was met het oog op de andere borden. Mijn tegenstander wilde echter na op zijn beurt overleg gepleegd te hebben doorspelen. Twee zetten later deed hij een onvoorzichtige zet die hem een pion kostte. En daarna nog een. Gefrustreerd gaf hij gelijk op. Het grappige is dat mij ditzelfde onze vorige wedstrijd overkwam.”
Tom had zijn partij degelijk opgezet met volop ruimte op de damevleugel. Logisch dat hij daar het initiatief wilde nemen. Helaas verdedigde zijn tegenstander accuraat en na enkele dubieuze zetten verloor Tom een stuk en de partij.
Daarmee was het dus 3-1.
Michel had geen last van zijn chaotische start. Langzaam maar zeker kwam hij zoveel beter te staan dat de winst hem niet meer kon ontgaan. Hieronder overzag hij helaas het compleet winnende Loper c6, maar hij speelde het rustig uit met zijn dominante loperpaar en koning die op de damevleugel binnen wandelde. 4-1 en daarmee het eerste matchpunt.
John stond behoorlijk overtuigend. Hij kreeg een Leeuw tegen. In onderstaande stelling staat hij goed en had hij naar eigen zeggen dxc6 moeten spelen gevolgd door Pd2.
Hij speelde 0-0-0 waarna zwart met b5 tegenspel kreeg. “Op zet 37 had ik in min of meer gelijke stelling nog 3 minuten op de klok en dacht ik om onverklaarbare redenen veel te lang na. Tot ik van de overzijde plots hoorde “vlag”. Tja, wat moet ik er verder nog over zeggen.” Het past goed in de cadeautjes-maand…
Peter kwam wat lastig te staan en verzeilde in een eindspel met toren en 2 pionnen tegen paard, loper en twee pionnen voor zijn tegenstander. Volgens hemzelf remise te houden. Het ging mis door een tactische manoeuvre die Peter overzag. Zijn tegenstander speelde het eindspel L+P keurig uit. 4-3.
Gelukkig hoefde Arjan maar remise te spelen om onze vertrouwde 4,5-3,5 binnen te halen. Hij won twee pionnen en deed er wel errug lang over. Maar dat maakt niet uit, een punt is een punt.
Hoe kon het bijvoorbeeld in deze stelling het snelst?
Zo werd het dus 5-3. Onze grootste overwinning van het seizoen, tot nu toe.
Het is inmiddels superspannend. We moeten aan de slag voor onze bordpunten. En de laatste 3 wedstrijden winnen.
Laat een reactie achter