Op 1 november mochten we thuis aantreden tegen De Vughtse Toren. Niet in onze eigen Rembrandt, maar wegens een feest op een andere locatie: Gemeenschapshuis De Rots. De zaal zat goed vol, want zowel ook team 1 en team 3 hadden het zo geregeld dat ze bij ons in dezelfde ruimte konden spelen. Wie zijn wij om daar nee tegen te zeggen. De nieuwe voorzitter had zelfs een speech voorbereid om deze mooie dag in te leiden.
Met alle internationale spelers weer terug uit Mallorca, waren we dit keer geen invallers kwijt aan het eerste team. Helaas moesten we Arjan en Hans dit keer wel missen. Toch alle kans om goede punten te scoren voor het kampioenschap, na alle aangetrokken transfers van onze leider Gilion. Team 2 wordt in de wandelgangen eigenlijk al ‘het echte eerste team’ genoemd, maar moet eerst nog de hoge verwachtingen waarmaken. Kan Gilion al deze talenten als een machine laten fungeren, of wordt het spelersbudget voor volgend jaar omlaag geschroefd? De vorige ronde werd er nog knap 4,5 – 3,5 uitgeperst. Wat had het tweede ditmaal in petto? We gaan kijken naar de potten.
Peter
Op bord 1 mocht Peter aantreden. Nadat de witspeler een vrij saaie variant koos van het Siciliaans, probeerde Peter er nog een beetje spel in te houden. Dit resulteerde na 22 zetten in onderstaande winnende stelling, die Peter netjes naar een punt wist te converteren.
Tim
Ikzelf kreeg met wit een Konings-Indisch op het bord. Gelukkig een variant, waarvan ik de theorie best goed kende, maar die ik niet heel fijn vind om te spelen. In onderstaande stelling heb ik veel ruimte en heeft zwart weinig tegenspel. Vooral ook doordat de koning niet per se kort hoeft te rokeren. Na een lange tijd in de denktank kreeg ik niets concreets bedacht. Trucjes met c6 werken helaas niet, dus ik koos hier vrij onconventioneel voor 0-0-0 met ideeën als h4 en op ten duur Pg5.
Deze variant probeert ironisch genoeg de tranditionele koningsaanval van zwart te omzeilen, maar uiteindelijk werd het toch een wederzijdse aanval op twee flanken. Zwart speelde heel netjes.
Uiteindelijk mondde het hele festijn uit in een remise, doordat wit niet meer aan eeuwig schaak kon ontkomen.
John
John kreeg met zwart een slappe ruilvariant van het Frans, wat uitmondde in een eindspel met lichte stukken.
Dit was samen met Michel’s wedstrijd de langst lopende pot, dus hier stond het al 3-3. Erg belangrijk dus om hier nog uit proberen te halen of remise te houden.
Uiteindelijk werd hier netjes aan de noodrem getrokken, door af te wikkelen naar een gelijk eindspel met een verkeerde loper. Schade beperkt!
Michel
Michel kwam op deze wijze in het middenspel. Twee geïsoleerde dubbele pionnen zijn geen succesformule (ondanks een pion voor), maar wie Michel kent, weet dat deze tovenaar er vaak nog iets uit weet te halen. Helaas ging hier de pion verloren op d5 door de toren op c3 te zetten, waarna hij niet meer verdedigd kon worden na bijv. Pf6.
Natuurlijk heeft Michel nog wel een truc in de hoge hoed, door hier Pc3 te spelen en het paard enigszins op te sluiten na Pxb4, maar zwart was slim genoeg daar niet in te trappen. Uiteindelijk resulteerde het in een verliespartij.
Niels
Niels wist overtuigend zijn pot met zwart te winnen, waar hij verder weinig woorden aan vuil maakte. Hier had hij nog een leuk trucje gehad met Dxd3, maar met een pion voor was het desondanks genoeg voor een goede positie.
Schaken is echter niet altijd feest, dus wist Niels het niet om te zetten in een punt. Zelfs de toppers verliezen wel eens een potje, zo zie je maar weer.
Gilion
Gilion kreeg een Albin’s tegengambiet op het bord en kwa m lekker uit de opening: loperpaar gecombineerd met een betere pionnenstructuur. Een comfortabele en makkelijk spelende positie met continue initiatief. Dat is precies hoe Gilion zijn potten graag speelt. Als een ware leider netjes zijn punt gescoord voor het team!
Geert
Geert kreeg een Franse opening op het bord, met zwart. Hij kwam een kwaliteit tegen met pion als compensatie en speelde keurig remise.
Tom
Ook Tom mocht aan de gang met de Franse opening, maar dat verliep niet zo lekker. Niet teveel woorden aan vuil maken, volgende keer beter!
Al met al betekende dat dat dit hele festijn resulteerde in een 3,5 – 4,5 verlies. Ondanks het goede voorbeeld van onze teamleider en kopman, staat het kampioenschap nu al onder spanning. Zal Gilion deze talenten op tijd bij kunnen sturen? In de eeuwige zoektocht naar versterking is nu ook Steven gevonden om mee te spelen. Werk het charmante en vriendelijke beleid van Gilion nog wel? Spanning en senstatie in team 2! We gaan het zien in de volgende aflevering.
Laat een reactie achter