Door Tom van Stiphout
Op 23 november mochten wij thuis aantreden tegen Blerick 3.
Vooraf:
Mogen wij ons wagen aan een prognose? Welnu, Blerick 3 toonde zich in de eerste ronde met 6-2 duidelijk sterker dan Maastricht 3 en verloor in de tweede ronde met 5-3 van Zuid Limburg 6, het team waarvan wij in de eerste ronde met dezelfde cijfers wonnen. Daar kun je dan voorzichtig uit opmaken, dat dit team voor ons “te hebben” moest zijn en dat spoort tevens met de beschikbare ratingcijfers, waar wij gemiddeld dik 150 punten per bord hoger zitten dan de Noord-Limburgers. Maar ja, wat is rating? En verder: dat verschil ligt natuurlijk voor een groot deel aan Peter…
De feiten:
De start op zaterdag 23 november verliep voorspoedig: Blerick had een zekere “NO” op bord 2 opgesteld en dat ook keurig vooraf gemeld. Nu is het algemeen bekend, dat deze “NO” er helemaal niks van kan en alles verliest.
De schrijver dezes had zich opgeofferd en we konden dus meteen een voorsprong van 1-0 op het wedstrijdformulier bijschrijven. Die weelde was echter van korte duur.
Haley met wit op bord 8 liep al snel tegen een enorme kortsluiting aan, toen de tegenstander een (te) fantastische combinatie verzon met een toren die later tot tweemaal toe ongedekt bleek te staan en zo maar door de witte Koning kon worden gepakt. Haley zag het niet en werd enkele zetten later mat gezet met assistentie van, jawel, diezelfde toren. Kennelijk slecht geconcentreerd en te onrustig achter het bord. Volgende keer beter en natuurlijk heeft Haley méér huis…
Stand 1-1 na ca een half uur spelen.
Daarna gebeurde er geruime tijd weinig. Hans won na bijna 3 uur spelen, terwijl Gilion in diezelfde tijdspanne z’n partij zomaar de mist zag ingaan. Hans aan het woord: “Mijn partij was weinig spectaculair. Ik kon op zet 11 al een pion winnen, maar dan kreeg ik wel een dubbelpion.” De pionnenman pakte later wel twee pionnen en kon verder alle stukken afruilen. “De vrijpionnen gingen doorlopen, maar dat geloofde mijn tegenstander wel.” Volgens wijn waarneming: oerdegelijk dus!
Gilion zette zijn partij weliswaar ook degelijk op, zoals we van hem gewend zijn, maar gaf die vervolgens naar eigen zeggen in twee zetten weg …..
Stand 2-2 na ruim 2 uur spelen
Ebe over zijn partij: De teamleiders hadden allebei hun jongste speler op bord 8 gezet. Niet meer dan logisch dat zij allebei een zeventiger op bord 7 hadden opgesteld. De strijd ging gelijk op totdat ik een octopus op e3 had gepositioneerd. Zie stelling:
Wit redt zijn loper en speelt La2. Nu had ik het kunnen uitmaken (Hoe?). Ik was zo bezorgd over de zwakke pion op e6, dat ik uitmaak-zet miste. Ik speelde Ld5 en wit ruilt de lopers Ld5x, Pd5x. Wit speelt g3 en nu gaat het zwarte paard terug naar e3. Wit zit in de houdgreep en geeft op.
Dan Roy: Hij speelde met zwart op bord 3.
We laten hemzelf aan het woord: We begonnen met een Alapin variant in de Siciliaan en het ging redelijk gelijk op. Mijn tegenstander verbruikte erg veel tijd en op zet 11 had hij nog een half uur, terwijl ik een uur en kwartier had. De stelling:
Echter hier op zet 16 maak ik een blunder, namelijk Pb4. Hierna volgde 17. Txe7 Dxe7 18. Le6 Ik probeer hier nog wat met 18…. Pc2 en mijn tegenstander is onnauwkeurig en speelt Dd1.
Het is nu +1,5 voor wit. Echter speel ik 19….. Dd7 in plaats van Dd8 (wat beter was vanwege 20. Lxf8 Dxd1 21.Td1 Kxf8 22. Pe5 Lf5 23.Pxc6). Na 20. Tc1 Td8 21. Txc2 blunder ik wederom met 21…. Dxc6 Wit speelde hierop 22. Td2 en de pot duurde niet lang meer.
Stand 3-3, winnen we nog?
Aangezien Peter de winst binnen bereik heeft, hangt alles van Geert af. Hij moet remise houden in een moeilijk eindspel, waarin zijn tegenstander wel duidelijk meer tijd heeft dan Geert. Geert zelf aan het woord: Ik mocht tegen Rob Haarsma. Hij speelde d4 gevolgd door Lf5, de Londen opening. Ik antwoordde wat onhandig vond ik zelf, waardoor ik mogelijkheden voor hem zag om mijn koningsvleugel aan te vallen. Hij zag ze zelf niet of ik wist het goed genoeg te pareren met f5. Ik zag veel afwachtende zetten van hem, maar wist geen winstkansen te creëren. Bij stand 3-3 en met het volste vertrouwen in de winst van Peter bood ik remise aan. Ook al omdat hij een weifelende voortzetting koos met veel herhaling van zetten en vooral ook omdat mijn tijd begon op te raken. Zijn teamcaptain wilde dat hij doorspeelde. Ik heb het remiseaanbod een aantal zetten later nog eens herhaald en weer een weigering. Nadat Peter gewonnen had kreeg hij groen licht van zijn teamcaptain om remise aan te bieden, waarmee de eindstand 4,5 – 3,5 voor ons geworden was. Peter toonde na afloop aan hoe hij in onze eindstand met wit op winst dacht te kunnen spelen… Mijn tegenstander was dus minder goed in het eindspel.
Commentaar van uw scribent: Zowel Gilion als ik zouden in zo’n geval nooit ingestemd hebben met remise. De dood of de gladiolen!!
Matchwinnaar Peter over zijn partij: Mijn tegenstander gaf veel tempi weg in de opening zodat ik de open c-lijn kon bezetten. Hij had geen tegenspel, probeerde wel wat maar dat maakte het slechter. Hij gaf uiteindelijk een pion en een kwaliteit weg en toen op. Bescheiden…
Maar wél 5,5 – 4,5 voor Dubbelschaak 2!!
Bij een volgende gelegenheid mogen we best iets minder vertrouwen op zoveel mazzel… Kampioenskansen zijn er nog volop, maar dan moeten we minder weggeven en uitgaan van onze eigen kracht!
Laat een reactie achter