Door Arie Schuifstaart
Aan mij de eer om een verslag te schrijven over de wedstrijd Endengat – Oeteldonk 3, dat plaatsvond vorige week zaterdag. In het café Rembrandt, mochten 8 vreemde eenden aantreden tegen de nummer een van de groep. Bij winst maakte de groep eenden kans om te promoveren naar zwanen, zij zouden namelijk in matchpunten gelijk komen met de Oeteldonkers.
De groep eenden was gesplitst in twee subgroepen, een groep witte eenden, helden van het Endengat, en een groep zwarte eenden, die moesten proberen om een wit veertje te halen bij de tegenstander.
Arie Schuifstaart speelde op bord 1 tegen een topspeler van Oeteldonk 5, die bij gelegenheid aantrad voor het derde team. Arie staat bekend om het schuiven van de stukken, alsof het bij gelegenheid een ander spel betreft. Op het bord kwam de Jobava Oeteldonk, een opening die Arie niet bekend voorkwam. Hij dacht goed uit de opening te komen, maar zijn tegenstander maakte hem achteraf duidelijk dat zijn spel al vroeg niet deugde. Mogelijk had Arie de positie wat onduidelijker kunnen maken door een stuk te offeren, maar bij analyse achteraf bleek ook dat dat niet geholpen zou hebben.
Tinus Takkenveer was voor de wedstrijd meer bezig met het eten achteraf, dan met de wedstrijd zelf. Deze jonge eend is de hoogvlieger van de club, die ook streeft om steeds hoger te vliegen. Gelukkig kon hij tijdens de wedstrijd het eten wel uit zijn hoofd zetten.
Op bord 2 kreeg hij een Tromspki in het gat op het bord, wat begon te lijken op een Oeteldonkse aanval. De Oeteldonkse tegenstander was van slag dat hij zoiets tegen kreeg, dat kon toch helemaal niet! Er was even een moment dat Tinus weer aan het avondeten dacht, en daardoor verzuimde meteen door te pakken. Maar een paar zetten later wist Tinus de winst toch te verzilveren.
Joop Dijkduiker op bord 3 is een goede speler, die de liefde voor het spel op de jeugd inprint. Hij kreeg een Oud Eendisch op het bord, en wist in eerste instantie met goed spel een mooie stelling op het bord te krijgen.
Joop zei zelf over deze stelling:
In plaats van het sterke 19…..,b6 speelde ik echter het zwakke Txa3 waarna wit het heft overnam en ik steeds slechter kwam te staan. Na 19….,b6 komt het veld d6 vrij voor het paard met allerlei kansen voor zwart en vindt de koning een veilig veld op b7.
Enfin, na een verder moeizame partij capituleerde ik op zet 38.
En dan bord 4. Op bord 4 speelde de leider van het eendenteam, Gijs Berkelsnavel. Gijs houdt er graag van om mensen te prikkelen met zijn woorden, maar hij heeft een hart van goud. Op het bord kreeg hij een geweigerd Eendingambiet, en hij zocht een aanval op de woerdvleugel. Zijn tegenstander wist dit lang goed te verdedigen, maar gebruikte daarvoor wel veel tijd. Daardoor miste zijn tegenstander de beste voortzetting en wist Gijs het punt binnen te halen.
Niek Heisterwiek is een illustere, mysterieuze eend. Zijn liefde voor het schaakspel is ingegeven door zijn vader, die we later in dit verslag terugzien. Zijn wegen zijn zo mysterieus, dat het onbekend is wat er precies is misgegaan op bord 5. Maar zijn partij is niet goed afgelopen…
Op bord 6 speelde de feestmaker Mies Elzensnavel. Aan het einde van elk jaar organiseert hij een bijeenkomst voor de vreemde eenden om samen het jaar af te sluiten, meestal vergezeld van een spannende muziekquiz.
Ook nu heeft hij een quizvraag voor ons:
Mies:
Mijn partij werd hier beslist. Zwart maakt de fout cxd4. Wat is mijn volgende zet?
Kortom, Mies haalde het punt zo binnen.
Gerrit Tjilpemaans op bord 7 is een speler van de oude garde. Hij houdt ervan om dingen formeel aan te pakken. Zo heeft hij zijn verslag over zijn partij verzonden via eendemail.com.
Zijn tegenstandster was blijkbaar opgetrommeld wegens een tekort aan spelers bij de tegenstander. De griep heeft waarschijnlijk ook in Oeteldonk toegeslagen. Zij kwam speciaal uit Kalkoenkije overgevlogen.
Gerrit over zijn partij:
De opening is mij onbekend die gespeeld is. D4 pion, Chigorin variatie. Maar op zich leek ik beter uit de opening te komen. Ik had de indruk dat ze te voorzichtig speelde. Ik verkreeg een sterk middenveld en het loperpaar als voordeel. Alleen werd mijn middenveld snel opgerold, toen ik in onderstaande stelling b5 speelde.
Ik had geen rekening gehouden met de druk op d5, door dame, loper en paard. Eenvoudig Lc6 was beter geweest.
Maar goed, de paniek was bij mij toegeslagen en ik kon het verder ook niet meer houden na Pd4.
Glansloos verloren dus.
Op bord 8 speelde een nestor van de eendenclub, de vader van de eerdergenoemde Niek. Hannes Heisterwiek is een zeer goede speler, die zich degelijk opstelt, en wanneer de tegenstander in slaap gesust is, dan gevaarlijk toe kan slaan.
Op de woerdvleugel kreeg Hannes 4 tegen 3 pionnen en op de eendinvleugel 2 tegen 3. Hannes begon een minoriteitsaanval op de eendinvleugel. Zijn tegenstander speelt zijn woerdvleugel te ver op en de eendin gedekt door de loper komt achterlangs binnen en geeft mat.
Een heuse Epaulettenmat volgens teamleider Gijs!
De oplettende lezer zal zijn opgevallen dat in alle partijen de witte eenden triomfeerden over de zwarte eenden, zowel bij Eendengat als bij Oeteldonk.
De uitslag was dus 4-4, het kampioenschap voor Eendengat lijkt nu uit beeld.
PS:
De schrijver van dit verslag had wat inspiratie nodig, en heeft zich mogelijk te veel laten verleiden door het huidige feest dat gevierd wordt in Brabant, Duckstad en andere zaken.
Voor de correcte namen, zie:Netstand 4 – KNSB
Laat een reactie achter