Door Haley van Haperen
Voor de tweede ronde in de externe KNSB-competitie mochten we aantreden tegen de club van
Kempen/Combinatie 3. Net als de eerste wedstrijd dit seizoen was dit wederom een uitwedstrijd.
Gelukkig hoefden we dit keer niet helemaal uit te wijken naar Zuid-Limburg, maar mochten we rustig
in Brabant blijven. Naar Dommelen, randje Valkenswaard, om precies te zijn.
We gingen uit van een vrij rustige dag. Alles was van te voren fantastisch geregeld door onze
teamleider, dus we begonnen met goede moed aan de dag. De eerste tegenslag kwam echter al
voordat de wedstrijd was begonnen: Roy moest thuis voor oppas spelen omdat zijn vrouw ziek was
geworden. En omdat het allemaal zo kort dag was kon hij helaas niet op tijd een oppas geregeld
krijgen, dus moest hij een wedstrijdje uitzitten dit keer. We hadden de hoop al bijna op gegeven en
waren er maar vanuit gegaan dat we met een speler minder zouden spelen totdat Tim opperde om
toch te komen spelen deze wedstrijd, waarvoor uiteraard vele malen dank. Het betekende echter
wel dat Tim en Geert (die Tim op moest halen) ongeveer een half uur te laat aankwamen, maar de
tegenstander was zo netjes om toch te wachten met het aanzetten van de klok tot in ieder geval 10
minuten na de oorspronkelijke aanvang. Dit betekende wel dat Tim en Geert de laatste waren die
begonnen met spelen, maar uiteindelijk zaten we allemaal aan het bord.
Niet alleen was Geert de laatste die begon, hij was ook nog eens de eerste die klaar was met zijn
partij. Dat is al een prestatie op zich, aangezien voor hem de wedstrijd een half uurtje later begon.
Voor de partij zelf was het echter niet zo spectaculair. Het ging al vrij snel bergafwaarts en Geert kon
alweer toekijken naar de rest van de partijen. Uiteindelijk had zijn tegenstander meer tijd over aan
het eind van de partij dan waar hij mee begon.
Kort daarna was het mijn beurt om op te geven. Ik kwam al zeer moeilijk uit de opening, maar wist
het nog op het nippertje te houden nadat ik mijn eigen toren heb laten opsluiten. Uiteindelijk kon ik
die toren ruilen tegen die van mijn tegenstander en stond het weer gelijk. Uiteindelijk kwam daar
onderstaande stelling uit voort:
Hier (ik als wit aan zet) stond ik relatief gezien best gelijk (dat blijkt ook uit de pc-analyse), maar na
een paar wat mindere zetten kwam ik al snel in een matnet terecht waardoor ik kon opgeven. Als ik
in deze stelling echter gewoon torens (en het liefst ook dames) had geruild zou het een
gelijkwaardige stelling zijn. Helaas dus niet gedaan, 0-2 achterstand.
De volgende partij gaat over die van Tom, die het volgende over zijn partij te zeggen heeft:
“Het was niet echt mijn dag.. Ik gaf al vroeg een pion weg en probeerde er met een kwaliteitsoffer
nog wat van te maken. De stelling die ik toen kreeg zag er aardig uit. Dat vond “Fritz” trouwens ook.
Maar het was allemaal veel te moeilijk voor mij en niet veel later konden de stukken in de doos.”
Uit de analyse bleek echter dat Tom wel degelijk nog wat spel had door flink wat druk uit te kunnen
oefenen op de zwarte koningsstelling, maar naarmate steeds meer witte stukken van het bord
gingen vond hij het wel genoeg geweest en gaf hij zich gewonnen. 0-3 dus, we moeten nu toch wel
eens wat punten pakken…
Gelukkig zagen de rest van de partijen er of gewonnen uit, of moeilijk te zeggen. Hans behaalde
bijvoorbeeld sterk spel doordat zijn tegenstander erg passief speelde, waardoor hij de gelegenheid
kreeg zijn stukken beetje bij beetje wist te versterken. Toen mijn partij klaar was, zag ik bij Hans de
loper van de tegenstander vast staan tussen zijn eigen paard en koning, en waren de pionnen zo ver
opgerukt dat zijn tegenstander niets anders kon doen dan zich gewonnen geven.
Daarop volgde dat ook onze teamleider Gilion zich van zijn beste kanten liet zien. Langzaam maar
zeker zag ik een pionnen meerderheid ontstaan, waardoor Gilion de buit kon binnenslepen. “Mijn
tegenstander kreeg een geïsoleerde centrumpion. Dan hoor je heel actief te spelen, want het is een
zwakte in het eindspel. Dat gebeurde juist niet: hij ruilde de lichte stukken af. Ik kon hem een
dubbelpion bezorgen door het paard op f3 te slaan. Daarna won ik de geïsoleerde pion op d4. Het
toreneindspel was vrij rechttoe rechtaan te winnen.” Weer een punt erbij dus.
En zo was daar ook Ebe, die, naar eigen zeggen, een “hippo volgens het boekje” speelde, waardoor
hij onderstaande stelling op het bord kreeg:
Het wordt nu al lastig om de pion op d5 te beschermen, en dit bleek ook uit de rest van de partij.
Uiteindelijk kwam Ebe een volle toren voor te staan en wist hij deze torenwinst om te zetten in een
damewinst. Kort daarna viel het doek voor zwart en konden we nog een punt noteren. Het staat dus
3-3 en het wordt nu toch nog spannend.
Echter, zowel Tim als Peter stonden ondertussen qua materiaal achter. Vooral Tim kreeg het zwaar
te verduren in zijn partij:
“Ik kreeg in een Reversed Sicilian de volgende stelling op het bord. Zowel zwart heeft trucjes (op Ph3
heeft zwart bijvoorbeeld Dc8) en wit heeft ideeen waar hij Pxd5 kan offeren en dan een vork heeft
met fxe4 (niet in deze positie natuurlijk).
Omdat de koning nog in het midden stond en zowel de dame- als koningsvleugel niet heel veilig
was, besloot ik hier onnodig veel risico te nemen om de positie open te gooien.”
“Paar (slechte) zetten later offerde ik de pion in de hoop dat ik de druk kon opvoeren met mijn
onwikkelingsvoordeel, maar omdat wit er makkelijk uit kan rokeren met tempo op mijn witte loper is
hij uit de problemen. Ik twijfelde hier tussen Pb6, Pf6 en Lg5 en koos na lang nadenken een slechte
optie (Lg5). De b7-pion valt ook, maar dacht dat ik op lange termijn een rooklift kon hebben via Tb8-
Tb6. Vanaf Lg5 stond ik slechter.”
“Tenslotte probeerde ik naast 2 pionnen ook een kwaliteit te offeren voor tegenspel op de witte
velden. Deels door tijdnood en een serie goede zetten van de tegenstander lukte dit laatste plan ook
niet en moest ik uiteindelijk opgeven. Lang verhaal kort: ik kwam goed uit de opening, maar
overschatte mijn initiatief.”
Uiteindelijk leidde dit dus tot kwaliteitsverlies en kostte het uiteindelijk de partij. Alles hing nu dus af
van Peter.
In zijn partij wist hij twee pionnen binnen te halen, maar ging dat helaas wel ten koste van een
paard. Hierdoor kreeg hij het toch nog moeilijk om alles goed voor elkaar te krijgen. Onderstaande
stelling illustreert dat:
“In deze stelling staat zwart natuurlijk gewonnen bijv Dd5 wit moet dan Db1 doen en dan kan zwart
Dg2 of Dd2 doen. In het volgende diagram zie je het zetten verloop.”
“Zwart is na Da5 wellicht al minder. Na dameruil was het techniek.” En uiteindelijk won wit dus
alsnog.
Een nipt gelijkspel, maar gezien dat we met 0-3 achterstand begonnen denk ik dat we nog van geluk
mogen spreken dat het niet erger was geworden, ook al waren we qua rating misschien licht in het
voordeel. Volgende keer mogen we dan eindelijk een thuiswedstrijd spelen, dit keer tegen wederom
een club uit Limburg, namelijk dat van Blerick. Hopelijk volgt dan een wat beter resultaat.
Haley van Haperen
Laat een reactie achter