Door Wil van Lankveld
De voorbereiding op de uitwedstrijd tegen het Witte Paard 3 (Sas van Gent) begon al vroeg deze keer, namelijk een week of twee geleden. Met het vervoersplan. Dat was een heel puzzel. Uiteindelijk vertrokken we met 4 auto’s (Norbert had een relatief korte rit vanuit het westen des lands), goed voor het milieu 😉 En het restaurant was ook al geboekt.
Ik werd lekker op tijd opgehaald door Brent, vertrek om 10.20 uur. Op weg naar Martien in Vlijmen, daar waren Matthijs en Arjan al. Ramon en Guido reden apart omdat zij na de wedstrijd al weer vroeg naar huis moesten. Martien zorgde goed voor ons met koffie en heerlijk gebak! Perfecte voorbereiding, hoewel de gebruikelijke voorbereiding van Martien hiermee in het water viel…….
Vervolgens de lange rit naar Sas van Gent. Meer dan voldoende tijd om het lief en leed van de wereld en dat van Dubbelschaak te bespreken. Ik ga verder maar niet in op wat er allemaal voorbij kwam, die discussies voeren we wel in onze geliefde Dubbelschaak Café appgroep. Rond 13.00 uur waren we er allemaal en konden de wedstrijden beginnen. HWP speelde met 4 teams thuis maar had wat moeite de opstellingen rond te krijgen en last-minute werd er nog wat geschoven, ook bij onze tegenstander.
Aan de staartborden waren de Zeeuwen erg vriendelijk voor ons.
De tegenstander van Wil speelde al vroeg in de opening de zeer zwakke zet Pd5-c7. En een aantal zetten later stond het zo:
Na Lxf5 gaf zwart het op.
Ook Arjan won snel. De stelling was een tijd lang gesloten en gelijk. Op enig moment werd De2 gespeeld, waar de loper naar b2 ontwikkelen beter geweest. De2 werd echter gespeeld met onderstaande stelling en pionwinst voor ogen.
Na dameruil op e5 volde echter eenvoudig Lf6 met kwaliteitswinst. En zelfs torenwinst na f4, dxc4, dxc4?, Td1+. Dank u.
Brent kreeg een scherpe variant op het bord die hij goed kent. Dat laatste gold niet voor zijn tegenstander, getuige de zetten a4 en h3 die niet in deze variant thuishoren. Brent won een pion met een mooie stelling. Na de leuke damemanoevre Db4+ en Dh4+ volgde stukwinst op de e-lijn. Ook hier was het punt na 22 zetjes binnen. Tussenstand 0-3 binnen 2 uurtjes.
De overige partijen duurden een stuk langer en op sommige borden hadden we het niet makkelijk. Martien en Noppie leken me niet zo best te staan, maar Ramon en Guido stonden ongeveer gelijk en Matthijs stond een kwaliteit voor, hoewel hij moest oppassen voor de zwarte aanval.
De partij van Noppie in een notendop met zijn commentaar. “Bekwaam met zwart een Alapin naar dit gelijke middenspel geloodst. Na de zeer natuurlijke zet Lc6-d5 vreesde ik Pd4-b5. Maar dan houdt Ke8-d7, wel gezien maar niet goed gewaardeerd, de stelling in evenwicht. Na mijn talentloze Ld7-a4 verdwaalde mijn paard op a4. Met een lastige stelling die ik langzaam naar -3 liet sukkelen. Gewoon niet goed gespeeld. Wel door mijn tegenstander die alle hapklare brokjes tot zich nam”. Helaas verloren dus. Ik kan me overigens voorstellen dat hij er met zijn hoofd niet helemaal bij was. Omdat een van zijn zoons vrijdag plotseling is opgenomen in het ziekenhuis. Gelukkig lijkt het inmiddels weer beter met hem te gaan. Daar zijn we blij mee. Norbert gebruikte dit echter totaal niet als excuus en na afloop kon hij nog gezellig mee uit eten.
Martien offerde gewoontegetrouw natuurlijk weer een pion in de opening. Deze keer was ik niet zo onder de indruk van zijn stelling, met onder meer een geïsoleerde triplepion op de c-lijn. Maar dat maakt onze meest creatieve speler weinig uit. En hij had compensatie vanwege een niet ontwikkelde loper en toren op c8 en a8. De zwartspeler ondernam niet veel en Martien bleef druk houden over de d-lijn. Toen zwart vrijwillig de lopers ruilde op b3 volgde cxb3 en even later c5xTd6. Als vanzelf was de triplepion omgewisseld voor de winnende pionnenketen a2,b3,c4, later c5 en d6. Zwart wachtte een verdere geseling maar niet af en gaf maar op.
Ramon speelde een degelijke partij aan bord 1. Een stelling met beiden twee torens, twee lopers en 8 (!) pionnen leek mij remise te worden maar uiteindelijk wist hij vakkundig manoeuvrerend en met wat hulp van zijn tegenstander toch binnen te dringen op de b-lijn. Met als plotseling resultaat een pc oordeel van +8. Zie diagram. In hoge tijdnood koos Ramon voor pionwinst waar Ld1-a4 winnend was geweest. Het ging anders, de torens werden geruild en de pluspion bleek niet voldoende voor de winst. Maar wel voor het beslissende halfje: 4,5-1,5!
Guido speelde een degelijke pot maar had ook een taaie tegenstander. Zwart had wel wat ruimte overwicht maar ik denk dat de partij tot de 40e zet ongeveer gelijk was, in de remisemarge zat.
Guido zelf aan het woord: “Ik ben hier dus aan zet met zwart. Zet 40. Ongeveer 1 minuut op de klok. De pc geeft Pxb5 met 0.0. Ik probeer Dxb5?! Beiden spelers missen hier 41. Dh7 want na Dxc6 kan 42. Pxd4 wel. Met voordeel voor wit, wegens Dh8+. Wit speelde echter 41. Pxd4?? Dat was niet de beste. Er volgde Dxd3, Txd3, Pe2+ en 0-1. Altijd spannend zet 40 en 41”. Nog een meevaller voor ons.
Als laatste was Matthijs nog bezig. Zoals gezegd stond hij na een kwaliteitsoffer van zwart materiaal voor maar het bleef echt oppassen. Tegen een van de sterkste spelers van HWP 3, die op het laatste moment nog geswitched was van bord 1 naar bord 5. Matthijs bleef koel verdedigen en nam op het einde langzaam maar zeker het initiatief in de partij over. Eerst wist hij dameruil te forceren. Daarna was het, met beiden nog maar 1 pion en twee torens tegen loper en toren, nog steeds erg lastig te winnen. De partij duurde nog lang maar hij wist de zwarte koning het open veld in te jagen en uiteindelijk de zwarte loper op te halen (als ik het goed begrepen heb). Heel knap gespeeld!! Hieronder een analyse van Matthijs zelf:
Een lekkere 6,5-1,5 overwinning. Na afloop smaakten de mossels (zoals de vriendelijke meiden in de bediening in de Oude Haven zeiden) erg zoet. Vervolgens in de nieuwe bolide van Martien naar huis gesjeesd. En na een lange gezellige dag om 23.30 uur weer thuis. Het blijft toch leuk dat schaken in teamverband. Wil.
Laat een reactie achter