door Peter Boll
Vlak voor de wedstrijd verorberde ik een banaan waarop Tom waarschuwde dat zetmeel slecht is voor je denkvermogen. Dat had hij van een betoog van een komische schrijver die wellicht alleen de ouderen onder ons nog kennen en die daarbij daarom beweerde dat Bakkers nooit goed zouden kunnen schaken. Je zou zeggen dat is zoiets uit de pen van de befaamde Jan Hein Donner kon zijn ontsproten, maar het kwam van een nog oudere voor mij en Tom bekende Nederlandse schrijver, poëet en zwart-wit televisie persoonlijkheid Godfried Bomans. Onze jongere generatie zal die naam niet veel zeggen, maar je kunt op YouTube aardige korte filmpjes met hem terugzoeken.
Hij schaakte inderdaad ook en werd om die reden toentertijd in 1958 uitgedaagd door een Bakker uit Franeker. Zij speelden een correspondentieschaakpartij van 1958 tot 1961. De rest van dit leuke verhaal en voorval wat ook veel publiciteit opleverde, is bijvoorbeeld hier verder te lezen.
Ook van hem is de door veel politici tegenwoordig in de praktijk toegepaste uitspraak:
“De waarheid mag een mooi verhaal niet in de weg staan”.
En een ander mooi citaat van hem is dat “een schaker die plotseling iets is geen goede schaker kan zijn”.
Hoewel ik de banaan gewoon heerlijk liet smaken twijfelde ik toch nog even bij de boterham die ik had meegenomen omdat we immers al om 12:00 moesten starten.
We speelden in Mierlohout in een klein zaaltje van een groot mooi Snooker- en Dart-centrum. Met 3 wedstrijden en dus maar liefst 48 schakers is het soms regelrecht naar adem happen. En dan niet alleen vanwege de vele bijzondere stellingen die op het bord komen. Regelmatig ging ik naar buiten om verse frisse lucht in mijn met zetmeel gevulde hersenen te pompen.
Diederik aan bord 3 was nog sneller klaar dan Gilion die maar 14 zetten nodig had, want hij vond dat hij tegen een ratinghouder met 200 punten meer met best remise mocht maken. Zoals hij uitgezocht had had het 2e team van Helmond een tactische opstelling gekozen en wat mindere goden aan borden 1 en 2 geplaatst.
Gilion aan bord 2 kreeg al makkelijk een stuk of een toren cadeau. De tegenstander gaf meteen op.
In deze stelling speelde onze teamleider 13… dxe4 (wat minimaal een pion wint) en wit overzag de dreiging Dd4+ en speelde 14 Pd2xe4 en gaf na Dd4+ meteen op. Toren verlies of na 15.Le3 Dxe3 stukverlies.
Echter onze Niels deed hetzelfde, zeer teleurgesteld met zichzelf, omdat hij na lang nadenken de meest eenvoudige zet van zijn tegenstander niet gezien had, waarop het leek dat hij een pion verliest. Dat is dus een typische psychologische fout. Als je tegenstander een zet speelt die je niet verwacht hebt en je daardoor aangeslagen bent, moet je je herpakken en de situatie geheel opnieuw gaan onderzoeken. Recht je rug en zoek naar een oplossing die er nog iets van kan maken.
En met opgeven is immers nog nooit een partij gewonnen of remise gemaakt.
Het stond ongeveer zo en zwart heeft zonet na lang naden 1 … d6-d5 gepeeld en overziet dat 2. dxe5 gewoon een pion wint want 2 … dxe4 gaat niet omdat de Dame op d8 ongedekt staat. Maar zoals we na de partij onder het genot van een zetmeel met schuim drankje nog wel zagen, zou zwart nog 2. …. Dd7 kunnen proberen en dan op b5 gaan slaan. Niet mooi maar toch. Dus het stond al snel 1,5-1,5.
Mijn tegenstander speelde passief en ik kreeg een mooie ontwikkelde druk-stelling. Pas toen hij iets ging ondernemen stortte de zwarte stelling in.
In deze stelling speelde hij 16…f5 en na 17.Lg5 Ke8 18.Lxe7 Kxe7 19.cxd5 exd5 20.Dxd5 Dd7 21. Dc5+ gaf zwart op. Wit heeft een pion gewonnen en snel volgt de pionnen opmars in het centrum.
Maar de staartborden hadden het zwaar. Tom had ergens een pion weggegeven, De tegenstander van Hans was aan het aanvallen. Roy stond ongeveer gelijk en dat leek aanvankelijk ook bij Haley.
Bij Hans leek er groot gevaar op komst. Zijn tegenstander met wit, dreigt nu Tf3, maar Hans pareerde dat met 1… g5 en na 2.Tg3?! Pe4! Hij wist de aanval af te slaan en zelfs te winnen !
Nadat Tom nog een kwaliteit kwijtraakte bleef een stand van 3,5-2,5 lang op de borden.
Bij Haley ging de partij lange tijd gelijk op maar ook hij verspeelde een pion waarvoor hij wel wat initiatief kreeg. Een open lijn en gevaarlijke diagonaal, maar hij wikkelde verkeerd af.
Ik zie soms dat er vaak snel veel (lichte) stukken worden geruild. Dat is vaak een psychologische fout. Stukken moet je niet ruilen omdat er dan meer overzicht op het bord komt. Je moet een stuk alleen ruilen als je denkt er beter van te worden of als het stuk van de tegenstander gevaarlijk is. Een paard tegen een loper ruilen is in algemeenheid een verbetering. Haley verloor dus en de stand 3,5-3,5.
Daarop bleef een toreneindspel van Roy over die inmiddels een pion meer had. Een spannende stelling want was het genoeg?
De tegenstander moet echter steeds op zijn hoede blijven en deed het dan ook beslissend fout.
In deze stelling heeft Roy met zwart en zonet 50. … Te3-d3 gespeeld. Wit moet nu 51. Ta8 (of Ta7) spelen om na bijv. Kd4 52. Te8 te spelen Te3 53.Te6 Txe4 54. Txd6 en wellicht wordt dat bij goed spel remise, zelfs als zwart pion f5 veroverd !
Wit speelde echter 51.Kg1? Td4 52.Ta3 Txe4 53.Txh3 Kd5 54.Tf3 Ke5 en wit gaf op omdat pion f5 valt.
In zijn commentaar bij zijn partij kreeg Roy 2x een remise aanbod maar hij speelde door omdat hij kansen zag en het gewoon minimaal gelijk stond. Dat is de mentaliteit die we nodig hebben!
Roy haalt dus op de valreep de matchpunten binnen en DS97-2 gaat dus voorlopig zeker door voor het kampioenschap !
Bij de nazit met een goed smakend zetmeel pilsje gaf de matchwinnaar, die in Boxmeer woont, aan dat hij naast zijn Nijenrode studie toch ook met plezier de eindspel puzzels in de App probeert op te lossen. Wellicht heeft dat hier rendement opgeleverd?
Laat een reactie achter