Door Gilion Berkelmans
Na de traumatische eindronde van het vorige seizoen, waarbij Dubbelschaak 2 niets anders restte dan HMC 3 veel succes te wensen met het kampioenschap, volgde een hectische transferperiode. Drie van de vier topspelers verlieten het team: Arjan en John naar het eerste, Tim doet het een jaartje rustig aan.
Hoe kunnen we het team kwalitatief en kwantitatief weer op sterkte brengen? Steven had een leuk jaar, maar besloot helaas te stoppen, hopelijk tijdelijk. Het kan gelukkig ook andersom. Iemand waarbij zijn sabbatical is afgelopen: daar was Den Died weer terug, transfervrij!
Met een ingewikkelde sale-lease back constructie was Wil te halen, maar onze eerste ronde deed hij nog bij het eerste team mee. Voor deze ronde kwamen we nog twee spelers tekort. Met een plaats aan het topbord was Guido te verleiden en aan het staartbord werd via de teamleider van het derde (a.k.a. Ebe) Haley ingehuurd.
Met de oude vertrouwde harde kern de gebroeders Heijstek, Michel, Peter en uw vliegende reporter zijn we compleet en gaan we eindelijk schaken.
Dan vraagt Died of we het zonder hem redden, want zijn hockeyteam kan juist op zaterdag 3 oktober de Super A halen. Dat klinkt als heel speciaal. Geen probleem, want het derde heeft toch deze ronde vrij. Net als de zevende en laatste speelronde.
Died komt zelf met de update dat de NBSB het speelschema heeft aangepast. Doordat het derde in een poule met 6 teams speelt, spelen ze alle 6 in 5 rondes en niet verspreid over 7 speelrondes. Ze zijn ronde 6 en 7 vrij. Logisch, maar voor ons onhandig. Tenzij Eindhoven 4 vooruit wil spelen. Dat is altijd maar afwachten.
Ewout, de teamleider van Eindhoven 4, werkt gelukkig volop mee. Hij blijkt al net zo’n hockeyfanaat als Den Died, dus hij weet de Super A op waarde te schatten. Hier Dieds verslag.
“Ik speelde mijn partij al op maandagavond in Eindhoven tegen hun erg gastvrije teamcaptain met wie ik ook een passie voor hockey deel dus was het voor mij ook een heel gezellige avond.
Ik kwam, toch een beetje fortuinlijk, redelijk uit een rommelige opening. In het vroeg middenspel had ik al een comfortabele positie opgebouwd en we komen erin in onderstaande stelling.
Ik sta natuurlijk al heel lekker met het loperpaar en meer ruimte om te manoeuvreren dan mijn tegenstander. Ik zag dat het tijd was om de duimschroeven aan te draaien. Ik koos hier niet voor het beste g5 maar voor het bijna net zo goede Lb2 met het eenvoudige plan 20 .. Lb2. 21 Td1-Lc3 22 Tf1-g5. En zo geschiedde ook.
Kennelijk had hij beter meteen de kwal kunnen geven maar beiden hebben wij dit niet eens overwogen. Je speelt verder in een net zo slechte stelling met een kwal minder. Leek mij weinig aantrekkelijk.
Hier win ik dus de kleine kwaliteit en heb nog steeds mijn loperpaar. Na wat gemanoeuvreer win ik een pion en in onderstaande stelling vond ik het lastig het juiste vervolg te vinden.
Ik dreig toch ook wel de f pion te verliezen dus kies ik hier voor de afwikkeling:
33 .. Lxc4. Ik verlies een stuk maar houd 4 verbonden vrijpionnen over.
Ik vond inderdaad b5 en eigenlijk is het nu niet meer moeilijk.
Ik wist het snel uit te schuiven.
Nog even een biertje bij het naspelen van de partij en lekker over hockey gepraat. En toen snel terug naar huis. Een mooie avond en 1-0 voor.”
Zaterdag kon de rest van het team eindelijk het nieuwe seizoen starten. Mijn verwachting was dat we tegen een vierde team van een grote vereniging vooral aan de hogere borden de punten gaan halen. Dat bleek anders uit te pakken.
Michel op bord 4 zoekt altijd wat warrige stellingen met volop combinaties. Dat lukte totaal niet. Zijn tegenstander kon zijn stelling steeds verder verbeteren. Een tussenstand:
Uiteindelijk had Michel nog 6 minuten en zijn tegenstander nog 72 minuten en onderstaande stelling. De moed was hem in de schoenen gezakt. Zwart won een pion, ruilde stukken af en pakte een punt. Michel was snel weg om nog te genieten van het mooie weer en zijn doorgaans zonnige humeur terug te vinden.
Guido en Niels # stonden wat verdacht, mijn stelling was beroerd, maar Peter, Hans # en Haley stonden zo goed, dat ik me geen zorgen maakte. Hans # haalde met wit een eenvoudig punt: “Na een vrij overzichtelijke opbouw kreeg ik na een mindere zet van m’n tegenstander een gedekte vrijpion op b5. Toen hij vervolgens echt een fout maakte kon ik een pion pakken. De pionnenman weet je wel. Hierdoor stortte zijn stelling in en gaf hij direct op.”
Heley op bord 8, dus ook met wit, speelde een partij uit één stuk. Een imposant centrum, mooie open lijnen. Er was voor haar tegenstander geen houden aan en hiermee werd het 3-1.
Mijn tegenstander was Ostap Gurgala. Mijn start was degelijk. In deze stelling was de keuze tussen loper naar e5 of h2. Ik koos 13. Loper g3. Na Pxc3 14. bxc3 Pe4 15. De1 Pxg3 werd mijn stelling vervelend.
Later had ik 4 pionnengroepjes (!!). Zwart voelde zich toch wat onder druk gezet en liet me afwikkelen naar een gelijke stand met een normale pionnenstructuur.
Na 25. exf6 Dxf4 26. e3xf4 g7xf6 stond het gelijk en was mijn pionnenstructuur weer hersteld.
Uiteindelijk kwam het volgende eindspel op het bord. Ook dit toreneindspel is remise, maar wel bij goed spel.
In deze stelling is 42. Td6 remise. Bijvoorbeeld c2 43. b7 Tb8 44. Tb6+ en de toren geeft steeds schaak. Of Ta4 43. b7 Tb4 44. Txf6 c2 45. Tc6 c1(D) 46. Txc1 Kxc1 47. Kf3 en remise.
Meteen 42. b7 blijkt echter verloren. Tb8 43. Ke3 c2 44. Tc7 c1(D) 45. Txc1 Kxc1 en het duurt net te lang voor wit 46. Kf4 Txb7 47. Kf5 Tb6 48. Kg6 Kd2 49. Kxh6 Ke3 50. g5 fxg5+ 51. Kxg5 Tb5+ 52. Kg6 Kf4 53. Kg7 Kg5. Het is een dunne lijn tussen verlies en remise.
Guido had in de opening een pion geofferd met in eerste instantie wat onduidelijke compensatie. Natuurlijk had ik er vertrouwen in, het is immers Guido en Peter had gezegd dat het theorie was. Peter stond zelf lange tijd gelijk.
Het halfje van Niels # kwam als geroepen. Zijn partij is hier na te spelen.
Dit is zijn relaas.
Vooral rond zet 10 lang na zitten denken. Kan ik gelijk f5 doen.. Ik dacht dat na de variant wit met de open g-lijn en veel stukken al in de aanval wel goed zou staan, maar de computer vindt het zelfs net iets beter voor zwart. Toch maar h6 gedaan, na lang denken omdat ik daar 2 varianten met loperoffers voor wit zag en ook weer lekker veel aanval.. Ik schatte in dat ik dat wel verdedigd kon krijgen. En daar is de computer het ook wel mee eens.
Na f4 een keer remise aangeboden omdat ik dacht dat het wel redelijk dicht ging schuiven, maar mijn tegenstander had een prima plan en ik verloor wat concentratie omdat ik dacht dat ik dat wel even dicht gooide. Ik had toch weer lekker wat tijd verspeeld, dus ik moest nog even aan de bak. Uiteindelijk redelijk gekeept. Wit kwam wel wat beter, maar nooit echt heel goed…
Allen in tijdnood (nou ja.. 2 minuten op de klok nog..) Dxa4 met vol stukwinst missen is wel wat pijnlijk. Maar goed, daarom mag ik ook op bord 7 en hoef ik alleen maar in te vallen!
De matchpunten kwamen via Peter binnen. Zijn verslag: “Ik speelde weer eens dat variantje in het Siciliaans wat gemakkelijk voor wit naar gelijk spel gaat en had dus niks. Pas toen hij zijn pionnen naar voren bracht, ontfutselde ik een pion in een dubbel toren eindspel en daarna kon hij niets ondernemen. Toen ik twee torens op de 2e rij had was het snel gedaan.”
Zo was het 4,5-2,5. Guido had inmiddels een pluspion: een toreneindspel met 4 tegen 3 pionnen. Zijn tegenstander speelde keurig, zoals de hele wedstrijd, en het werd remise. En bij Guido is het dan echt remise: tot en met de patstelling met een pion op de 7e rij.
Dubbelschaak 2 – Eindhoven 4: 5-3 met 3,5 punten van de laatste 4 borden.
Laat een reactie achter