Door John van Dijk
Maandag 13-1 jl. trof het avondteam in NBSB-klasse B2 het team van de Grenslopers uit Goirle.
Ditmaal met verrassend Ard van Beek aan bord 1. Ik (ondergetekende) ken Ard enigszins. Ik heb
één keer eerder tegen hem gespeeld en ik vraag me na maandag wederom af waarom hij
eigenlijk schaakt. Hij lijkt er namelijk helemaal geen zin in te hebben. Dit keer bood hij al na 6
zetten remise aan. Daar was ik natuurlijk niet voor gekomen. Enfin later mee over deze partij.
We speelden bij De Drie Torens aan de Isodorusstraat te Tilburg. Een buitengewoon ongezellig
hok. Tja tegen het gezellige Grand Café Rembrandt is moeilijk op te boksen. Naast DS A
speelden de avondteams A en B van De Drie Torens tegen respectievelijk WLC A en HMC A. Dus
er was wel het een en ander te zien tussendoor.
Wij hadden er veel zin in, want bij een ruime winst zouden we aan de kop van de ranglijst kunnen
komen. Boven concurrent Waalwijk A.
Aan bord 3 speelde Tom met wit een Engelse opening (vierpaardenvariant). Tegenstander Frans
Leijtens blundert al op zet 9 een stuk weg, waarna Tom het vakkundig uitschoof. 1-0 na 26 zetten!

Stelling na 9…., Pe5 x c4 ?? waarna Tom 10.Da4+ speelde en het paard ophaalde.
Ik speelde aan bord 1 met wit een Center Game. Ard van Beek kende de opening niet en koos
voor zoveel mogelijk afruilen van stukken. Met zoals gezegd al een remiseaanbod op zet 6. De
partij was inderdaad op dat moment al vervlakt, maar na 13 zetten ontstond een stelling met
een dubbelpion op f6 en kreeg ik licht voordeel. De dubbelpion op de f-lijn lost zwart vrij snel
daarna op, maar daarvoor in de plaats krijgt hij een dubbelpion op de c-lijn. Zie de stelling
hieronder.

In bovenstaande stelling heeft Ard zojuist 19…., f7 – f5 gespeeld, waarna ik 20. g4-g5 antwoord.
Vervolgens gaat het na de volgende zettenreeks ineens razendsnel naar ons tweede bordpunt.
20……., T x e1 21. T x e1, Te8 22.T x e8, L x e8 23. Pf6, Lg6 24. h4, f4 25. h5, Lf5 26. P x h7, L x h7 27. g6 1-0
Zwart had de torens op het bord moeten houden, wit krijgt dan weliswaar een vrijpion op de g-lijn maar uit is het dan zeker niet. 0-2 dus voor DS!
Op bord 4 speelde Ebe met zwart zijn vertrouwde en bekende 1…., b6 op de e4-opening van
Arnold Boender. Op zet 19 geeft wit pardoes een belangrijke centrumpion cadeau en vervolgens
een tweede pion op de koningsvleugel waarna wit wel de g-lijn verkrijgt, maar het verlies van een
derde pion wordt hem dan wel fataal (zie onderstaande stelling, zwart slaat met de dame op d4
en kan het opgeven).

Na 30…, D x d4 31. D x d4, L x d4 32. Tg8+, Ke7 33. T x d8, K x d8 34.Ld1, Tc1 geeft wit op. 0-3 voor
DS.
Op bord 2 zwoegde Michel met zwart tegen een sterk spelende Jan Langenberg. Het navolgende
commentaar bij de partij is van Michel zelf.
De partij ging gelijk op tot aan onderstaande stelling.

Ik dacht dat ik niet op d6 kon slaan met de loper omdat na afruilen Pe4 er aan komt en ik in de
verdrukking zou komen. Maar dat is te weerleggen door Df4. Ik speelde hier Db6.

Deze stelling kwam later na dameruil. Ik zag hier kwaliteitswinst door de witte loper met mijn
paard te slaan, gevolgd door Le2. Maar voor zwart ziet het er toch niet zo goed uit. Enfin een
kwaliteit kun je maar beter hebben dacht ik. Ik zag overigens wel dat het witte paard erg sterk
zou gaan worden.

In deze stelling verdedigde ik veld c4 niet omdat ik bang was voor b4 waarna het paard via b3 en
a5 voor opschudding zou gaan zorgen. Maar dit zou te pareren zijn geweest door de koning op d7
te positioneren.

Hier kreeg ik het Spaans benauwd en zag mijn tijd teruglopen van 7 minuten tot onder de
minuut. Toch blijkt c6 x b5 de oplossing voor een gelijke stelling. Dit kon ik echter op dat
moment niet (meer) doorrekenen. Ik speelde in deze stelling b6 x c5 om de rest van de partij 15
seconden per zet verkrijgen. (Opmerking: Fritz geeft na 28…., b x c5 29. d x c5, c x b5 30. Pa5+
met voordeel voor wit).

Wit moest het vervolgens af zien te maken, maar ik bleef zeer scherp spelen waardoor de druk
(en nu ook in tijdnood) voor wit hoog werd. Ik zou al blij zijn geweest met remise. In
bovenstaande stelling speel ik e5 en dacht, ik ruil alles af en ik kan zelfs nog winnen met mijn
pionnen. Ik dacht echter dat wit zijn dame nooit zou ruilen tegen de twee torens, dus dan blijft
een remisestelling over. Echter blunderde wit hier met de zet Kd2-e2 ?? en na e5 x f4 is het
uiteraard volledig uit. Zo bracht ik met enig fortuin het vierde punt voor DS binnen.
Hieronder de volledige notatie van deze partij:

De volledige uitslag:
Ard van Beek – John van Dijk 0-1
Jan Langenberg – Michel van den Elzen 0-1
Frans Leijtens – Tom van Veen 0-1
Arnold Boender – Ebe Reitsma 0-1
Gem rating 1761 1819
Laat een reactie achter